Dzisiaj jest 24 Listopada 2017, Piątek, imieniny obchodzą:

Teatr bez barier

Dodano: 14 maja 2013

Z Emilianem Kamińskim, dyrektorem Teatru Kamienica rozmawia Bartosz Szpurek

 

 

 

- Od dłuższego czasu gości pan w swoim teatrze niepełnosprawnych aktorów z Fundacji „Nie tylko…”. Czy wcześniej, zanim powstał Teatr Kamienica obcował pan z osobami niepełnosprawnymi?

- Od najmłodszych lat czuję się jakoś związany z osobami niepełnosprawnymi. Zawsze zwracam na nie uwagę. Kiedy spotykam na ulicy osobę niewidomą, to podchodzę i pytam w czym mogę pomóc. Taki mam charakter, tak reaguję.

- Niestety nie wszyscy tak reagują…

- To prawda. Jechałem niedawno samochodem alejami Jerozolimskimi, na skrzyżowaniu na wysokości sklepu z artykułami dla dzieci zauważyłem niewidomego. W miejscu w którym stał prowadzone były jakieś prace remontowo-budowlane. On prawdopodobnie od czasu do czasu tędy przechodzi, ale ostatni raz był w tej okolicy kilka tygodni, może nawet kilka miesięcy temu.

Ten człowiek krążył, tam i z powrotem.  Był zagubiony i zestresowany. Szukał laską płaskiej, twardej nawierzchni by iść dalej. I co? Nikt mu nie pomógł.

Obliczyłem, że w tym czasie przeszło obok niego dwanaście osób. Każda z nich obserwowała, jak błądzi, ale żadna nie zareagowała i nie udzieliła pomocy.

- Wróćmy do tematu naszej rozmowy. Skąd pomysł na wystawianie sztuk z udziałem osób niepełnosprawnych?

- Z taką propozycją zgłosił się do nas Robert Nowak z Teatru O.N. Ten pomysł bardzo mi się spodobał i tak już - od jakiś trzech lat nasza współpraca się rozwija.  

- Ile osób, z jakim stopniem niepełnosprawności tworzy zespół?

- Zespół tworzy około dwudziestu aktorów – amatorów. Są to osoby z różnymi stopniami niepełnosprawności, głównie z niepełnosprawnością intelektualną.

- Kilku aktorów jest zatrudnionych w teatrze na stałe…

- Tak… Troje z nich zatrudniłem w dziale odpowiedzialnym za utrzymanie czystości teatru.

- Jak często wystawiane są spektakle, w których grają podopieczni Fundacji „Nie tylko…”?

- Raz w miesiącu.

- A próby… Odbywają się regularnie, czy tylko wtedy, kiedy przygotowują się do premiery?

- Próby odbywają się, co najmniej raz w tygodniu. Na zajęciach uczą się nowych tekstów, choreografii i ćwiczą dykcję.

- Jakie sztuki z udziałem osób niepełnosprawnych wystawiane są na scenie Teatru Kamienica?

- Najczęściej są to sztuki Czechowa. W tym repertuarze aktorzy Teatru O.N. czują się dobrze.

- Czego nauczył się pan od niepełnosprawnych aktorów z Fundacji „Nie tylko…”?

- Trudne pytanie… Myślę, że przede wszystkim pozytywnego postrzegania świata, ludzi, a także nowych form interpretacji znanych dzieł literackich. 



Czytaj również