Szuka miłości przez Internet

W roku 2003 temu stracił wiarę w siebie. Wszedł na wysoką wierzę... i skoczył. Nieudana próba samobójcza zakończyła się kalectwem.

Po wypadku, zaprzyjaźnił się ze swoim wózkiem, a sens życia odnalazł w pomaganiu innym osobom niepełnosprawnym. Od września 2009 r. prowadzi zajęcia rehabilitacyjne na pływalni w Gdańsku, w których uczestniczą dzieci, z różną niepełnosprawnością.

- On ma troszeczkę skomplikowaną osobowość ze względu na rzeczy, które się w jego życiu wydarzyły. Obecnie jest to przecudowny człowiek, bardzo otwarty na ludzi. Chce pokazać innym, że można, że nie należy zamykać się w sobie, w domu – mówi Elżbieta Lederer, terapeuta Macieja.

Praca z niepełnosprawnymi w wodzie, nie jest jedynym jego zajęciem. Maciej Urbaniak uczestniczy w zawodach pływackich, nurkuje, odnosi sukcesy w podnoszeniu ciężarów i jeździ na spływy kajakowe.

Ma też jedno wielkie marzenie - bardzo chciałby poznać kobietę, z którą mógłby założyć rodzinę. Miłości szuka przez Internet. Za pośrednictwem anonsu, który zamieścił na portalu internetowym Sympatia.pl.

W dniu, w którym anons został opublikowany na portalu - otrzymał ponad sto listów. Napisały do niego kobiety, w różnym wieku, z różnych stron Polski. Z jedną z nich planuje wkrótce się spotkać. Jaką kobietę chciałby poznać…

- Chciałbym poznać miłą, niebieskooką dziewczynę – taką dla której moja niepełnosprawność nie będzie żadnym ciężarem.

Istnieją różne metody poszukiwania bratniej duszy. Jedną z nich jest bezwątpienia Internet. Osoby niepełnosprawne mają szansę, za jego pośrednictwem poznać nie tylko kogoś bliskiego, ale przede wszystkim przezwyciężyć swoją nieśmiałość. 

Kobieta otwarta, świadoma swoich zalet i atutów

Jest jedną z najbardziej znanych i cenionych modelek niepełnosprawnych w Polsce. Prezentowała kolekcje wielu znanych projektantów, m.in. Ewy Minge.

Agata Roczniak od urodzenia choruje na zanik mięśni. Choroba nie przeszkadza jej w realizacji licznych pasji i marzeń. Jej zdaniem - dodaje większej pewności siebie.

- Kobiecość można podkreślić na pewno wózkiem, jeśli ma jeszcze kolor metaliczny, odblaskowy to tym bardziej. A tak poważnie kobieta jest kobieca jeżeli jest pewna siebie i uśmiechnięta.

Piotra poznała pięć lat temu. Od trzech miesięcy są małżeństwem. Mąż bardzo ją wspiera i podziwia za konsekwentne dążenie do celu.

- Jest piękną kobietą, radosną, na zdjęciach wychodzi zawsze uśmiechnięta. Jeżeli ma nich być zła, to jest zła. Myślę, że to jest jej wielka siła i przewaga nad obiektywem.

Pokazy mody z udziałem niepełnosprawnych modelek organizowane są w Polsce bardzo rzadko. A szkoda... Piękno kryje się wszędzie, tylko trzeba je dostrzec i odpowiednio wyeksponować.

- Niepełnosprawna modelka to przede wszystkim kobieta otwarta, pogodna, kobieta świadoma swoich zalet i atutów. Chcąca jej pokazać – uważa stylistka Ilona Niedbał.

Agata Roczniak nie poddała się chorobie. Założyła rodzinę, pracuje, ukończyła też kurs nauki jazdy. Obecnie jest jedną z niewielu kobiet niepełnosprawnych w Polsce wykonujących zawód modelki. Na wybiegu, wózek zastępuje jej nogi. Wtedy w świetle jupiterów i fleszy z aparatów fotograficznych zapomina o swojej niepełnosprawności.

Bohdan Smoleń pracuje z niepełnosprawnymi

Pochodzi z Bielska-Białej. Ukończył studia na wydziale Zootechniki w Krakowie. W latach 1968-1977 występował w krakowskim kabarecie Pod Budą. W grodzie Kraka poznał Zenona Laskowika, twórcę kabaretu Tey, od którego otrzymał zaproszenie do Poznania. Grał w filmach i serialach, prowadził też sklep zoologiczny. W roku 2007 opuścił scenę kabaretową. Gościnnie pojawia się na planie serialu Świat według Kiepskich.

W Baranówku pod Poznaniem, gdzie mieszka od kilku lat - założył fundacje Stworzenia Pana Smolenia. Fundacja prowadzi ośrodek hipoterapii dla osób niepełnosprawnych. Tutaj niepełnosprawni pod okiem instruktorów pracują nad powrotem do pełnej sprawności.

Ośrodek hipoterapeutyczny odwiedzają osoby z różną niepełnosprawnością. Niepełnosprawni intelektualnie, pacjenci z mózgowym porażeniem dziecięcym i z autyzmem.

Bohdan Smoleń doskonale rozumie problemy osób niepełnosprawnych. W listopadzie 2008 r. przeszedł zator mózgu. Od kilku miesięcy znów jest w dobrej formie. Poczucie humoru nigdy go nie opuszcza.

- Jest osobą bardzo sympatyczną. W momencie, kiedy dzieci są zestresowane, nerwowe to kontakt z panem Bohdanem rozładowywuje sytuacje, on potrafi je rozśmieszyć – mówi Marcin Swenderski, asystent hipoterapeuty.

Baranówko jest dla Bohdana Smolenia oazą ciszy i spokoju. Tutaj, z dala od miejskiego zgiełku - wypoczywa i robi wszystko by jego niepełnosprawni podopieczni wyjeżdżali stąd zawsze pełni energii i uśmiechnięci.

Menadżer bez barier

Od urodzenia choruje na mózgowe porażenie dziecięce. Porusza się przy pomocy balkonika. Niepełnosprawność nie przeszkadza mu w prowadzeniu aktywnego trybu życia. Studiuje ekonomię na Uniwersytecie Szczecińskim i pracuje.

Andrzej Baćkowski mieszka w Pile. Od 2006 r. zajmuje się organizacją koncertów gwiazd polskiej muzyki rozrywkowej. Współpracował m.in. z Eweliną Flintą, Dodą i Zbigniewem Wodeckim. Kiedy pracuje zapomina o swojej niepełnosprawności.

- Nie czuję się osobą niepełnosprawną, ponieważ tak, jak każda normalna osoba mogę skończyć studia, mogę realizować się zawodowo, oraz jak każdy zdrowy człowiek chodzić na imprezy i grać w kręgle.

Andrzej od trzech lat jest głównym menadżerem zespołu RH+. Organizuje koncerty i odpowiada za wizerunek wrocławskiej formacji rockowej.

- Andrzej świetnie sobie radzi i sprawdza się w tych warunkach. Ten balkonik w niczym nie przeszkadza. Powiedziałbym, że przez ten balkonik jest szybszy od osób, które są pełnosprawne. Uwierzyliśmy, że sprosta wyzwaniu – mówi Paweł Motyl, lider zespołu RH+.

Ale to nie wszystko. Od kilku miesięcy współpracuje też z Bartkiem Wroną. Jest asystentem menadżera byłego solisty zespołu Just 5.

- Jeżeli chodzi o niepełnosprawność Andrzeja, to w niczym to nie przeszkadza. Radzi sobie znakomicie w tym wszystkim - w organizowaniu koncertów, wywiadów. Mam nadzieję, że nasza współpraca będzie trwała bardzo długo – tłumaczy Bartek Wrona.

Andrzej Baćkowski nauczył się żyć ze swoją niepełnosprawnością i się jej nie krępuje. Bywa w pubach, lubi karaoke i gra w kręgle. Pokazuje, że jeśli człowiek konsekwentnie dąży do celu, może osiągnąć nie jeden sukces.