Poruszyłem temat tabu i myślę, że wielu osobom to się nie spodobało
 
Z Pawłem Jeleńskim, reżyserem filmu „Jest nas 6 milionów” rozmawia Bartosz Szpurek
 

- Scenariusz do filmu powstał w roku 2007. Prace realizacyjne rozpoczęły się dwa lata później. Chciałem ustalić - czy osoba niepełnosprawna może zagrać w filmie i czy polskie szkoły filmowe są dostępne dla niepełnosprawnych. Zapytałem też wprost moich rozmówców, dlaczego w role niepełnosprawnych wcielają się tylko zdrowi aktorzy.
 
- I co ustaliłeś? Niepełnosprawni są mile widziani w szkołach filmowych…
 
- Opinie przedstawicieli uczelni były wymijające. Nie uzyskałem konkretnej odpowiedzi. Poruszyłem temat tabu i myślę, że wielu osobom to się nie spodobało.
 
- Jakie argumenty zostały wykorzystane do obrony?
 
- Tylko jeden argument. Władze uczelni twierdzą, że obiekty w których odbywają się wykłady, ćwiczenia i prezentacje są nie przystosowane do potrzeb osób niepełnosprawnych.   
 
- Nie wszystkie uczelnie zgodziły się na zdjęcia…
 
- Zgodziła się Państwowa Wyższa Szkoła Teatralna w Łodzi i Wydział Radia i Telewizji w Katowicach.
 
- Gdzie dotąd film był prezentowany i jak został przyjęty?
 
- Produkcja była prezentowana na małopolskim i mazowieckim festiwalu filmowym. Nie jest to dokument w pełni profesjonalny, ale tutaj najważniejsza była idea dla której został zrealizowany. Przyjmowano go różnie. Opinie były podzielone. Jedno jest pewne – chciałbym w przyszłości nakręcić co najmniej jeszcze jeden film poświęcony problemom osób niepełnosprawnych w Polsce.